-- : --
Зарегистрировано — 133 217Зрителей: 74 828
Авторов: 58 389
On-line — 26 191Зрителей: 5272
Авторов: 20919
Загружено работ — 2 308 149
«Неизвестный Гений»
Восеньская песня.
Пред.![]() |
Просмотр работы: |
След.![]() |
Автор поставил запрет на загрузку файла
Восеньская песня.
Я ў люстэрка дзіўлюся,
Нібы цуд углядзела,
Дзе маіх дваццаць год,
Што зляцелі імгненнем...
Я жыла - не жыла,
Але ж я не паспела Апрануцца, як восень,
У залатое адзенне.
Прыпеў:
Як ху́тка ру́хаецца час,
Змяня́ючы карціны лёсу,
І маладосць пакіне нас,
А сталасць спусціцца з нябёсаў.
А далей будзе, то што будзе... ,
І ў старасці прытулак ёсць,
А там з пачатку - усё па крузе:
Дзяцінства, шчасце, маладосць!
Я збіраю букет (каляровае лісце),
Матылёў карагод
у праменьчыках кружыць,
А душы мала месца,
Яна просіцца выйсці,
То спявае жалейкай,
А то скрыпкаю тужыць.
Прыпеў:
Як ху́тка ру́хаецца час,
Змяня́ючы карціны лёсу,
І маладосць пакіне нас,
А сталасць спусціцца з нябёсаў.
А далей будзе, то што будзе... ,
І ў старасці прытулак ёсць,
А там з пачатку - усё па крузе:
Дзяцінства, шчасце, маладосць!
Не старэюць ніколі толькі месяц і зоркі,
Год за годам кружа́ць у калы́сцы гала́ктык.
Я люблю назіраць у цішыні на пагорку,
Колькі часу зязюля мне пазычыць у задатак.
Прыпеў:
Як ху́тка ру́хаецца час,
Змяня́ючы карціны лёсу,
І маладосць пакіне нас,
А сталасць спусціцца з нябёсаў.
А далей будзе, то што будзе... ,
І ў старасці прытулак ёсць,
А там з пачатку - усё па крузе:
Дзяцінства, шчасце, маладосць!
Я автор стихотворения, музыка и вокал нейросети.
Свидетельство о публикации №512833 от 5 февраля 2026 годаЯ ў люстэрка дзіўлюся,
Нібы цуд углядзела,
Дзе маіх дваццаць год,
Што зляцелі імгненнем...
Я жыла - не жыла,
Але ж я не паспела Апрануцца, як восень,
У залатое адзенне.
Прыпеў:
Як ху́тка ру́хаецца час,
Змяня́ючы карціны лёсу,
І маладосць пакіне нас,
А сталасць спусціцца з нябёсаў.
А далей будзе, то што будзе... ,
І ў старасці прытулак ёсць,
А там з пачатку - усё па крузе:
Дзяцінства, шчасце, маладосць!
Я збіраю букет (каляровае лісце),
Матылёў карагод
у праменьчыках кружыць,
А душы мала месца,
Яна просіцца выйсці,
То спявае жалейкай,
А то скрыпкаю тужыць.
Прыпеў:
Як ху́тка ру́хаецца час,
Змяня́ючы карціны лёсу,
І маладосць пакіне нас,
А сталасць спусціцца з нябёсаў.
А далей будзе, то што будзе... ,
І ў старасці прытулак ёсць,
А там з пачатку - усё па крузе:
Дзяцінства, шчасце, маладосць!
Не старэюць ніколі толькі месяц і зоркі,
Год за годам кружа́ць у калы́сцы гала́ктык.
Я люблю назіраць у цішыні на пагорку,
Колькі часу зязюля мне пазычыць у задатак.
Прыпеў:
Як ху́тка ру́хаецца час,
Змяня́ючы карціны лёсу,
І маладосць пакіне нас,
А сталасць спусціцца з нябёсаў.
А далей будзе, то што будзе... ,
І ў старасці прытулак ёсць,
А там з пачатку - усё па крузе:
Дзяцінства, шчасце, маладосць!
Я автор стихотворения, музыка и вокал нейросети.
Голосование:
Суммарный балл: 0
Проголосовало пользователей: 0
Балл суточного голосования: 0
Проголосовало пользователей: 0
Проголосовало пользователей: 0
Балл суточного голосования: 0
Проголосовало пользователей: 0
Голосовать могут только зарегистрированные пользователи
Вас также могут заинтересовать работы:
Отзывы:
|
Оставлен:
Нравятся народные нотки работы...
|
Nevod
|
|
Оставлен:
Вау!!!!Лена, отличный фолк получился . Песня в пентатоническом ладу, это именно тот лад, в котором истинные народные песни.
|
AVisnev47
|
Оставлять отзывы могут только зарегистрированные пользователи
Трибуна сайта
Наш рупор














