БАЛАН - ДУСЫМ

**[Куплет 1]**

Калина, калина — друг мой,
Много, много тайн у меня
В свете у твоего огня.
Ты горишь, как свеча в ночи,
И шепчешь мне: «Не молчи».
В каждой ягоде — след судьбы,
В каждой ветке — ответ любви.

**[Припев]**

Калина, калина — красный цвет,
Ты — как вечный, негаснущий свет.
Калина, калина — друг мой,
Ты — как память, как голос родной.


**[Куплет 2]**

Ты росла у дороги веков,
Видела много падений и взлётов.
Твои ягоды — как капли крови,
В них — и боль, и надежда, и любовь.
Ты шумишь, когда ветер поёт,
Ты молчишь, когда горе придёт.
И я знаю: ты слышишь меня,
Даже если вокруг тишина.

**[Припев]**

Калина, калина — красный цвет,
Ты — как вечный, негаснущий свет.
Калина, калина — друг мой,
Ты — как память, как голос родной.

**[Бридж]**

Твои гроздья — как искры огня,
В них вся правда, вся суть бытия.
Ты не лжёшь, ты не предаёшь,
Ты лишь ждёшь и молча поёшь.
И когда я устану от слов,
Я приду к тебе, и ты — готова.
Ты обнимешь меня веткой своей,
И я стану спокойней, светлей.

**[Куплет 3]**

Калина, калина — друг мой,
Я пришёл поговорить с тобой.
Ты — как эхо далёких времён,
Ты — как сон, что не будет прерван.
В твоих ягодах — солнце и тень,
В твоих листьях — ночной, тихий день.
И я знаю: ты помнишь меня,
Даже если не помню я.

**[Аутро]**

Калина, калина — друг мой,
Много, много тайн у меня
В свете у твоего огня.
Ты горишь — и я горю,
Ты молчишь — и я молчу.
Навсегда, навсегда —
Калина — моя навсегда!


**[1-се куплет]**

Балан, балан — дуҫым минең,
Күп, бик күп серҙәрем бар минең
Утыңдың яҡтылығында.
Һин янаһың, төнөн шәм кеүек,
Һәм шыбырлайһың: «Әйт, тынма» тип.
Бер еләгендә — яҙмыш эҙе,
Бер ботағында — мөхәббәт яуабы.

**[Ҡушымта]**

Балан, балан — ҡыҙыл төҫ,
Һин — мәңгелек, һүнмәҫ яҡтылыш кеүек.
Балан, балан — дуҫым минең,
Һин — хәтирә кеүек, туған тауыш кеүек.


**[2-се куплет]**

Һин үҫтең быуаттар юлы буйында,
Күрҙең күп ҡолауҙарҙы һәм күтәрелештәрҙе.
Еләктәрең — ҡан тамсылары кеүек,
Уларҙа — ауыртыу ҙа, өмөт тә, мөхәббәт тә.
Һин тауыш сығараһың, ел йырлағанда,
Һин тынаһың, ҡайғы килгәндә.
Һәм мин беләм: һин мине ишетәһең,
Хатта тирә-яҡ тынлыҡ менән уратып алһа ла.


**[Ҡушымта]**

Балан, балан — ҡыҙыл төҫ,
Һин — мәңгелек, һүнмәҫ яҡтылыш кеүек.
Балан, балан — дуҫым минең,
Һин — хәтирә кеүек, туған тауыш кеүек.

**[Бридж]**

Ботаҡтарың — ут осҡондары кеүек,
Уларҙа бөтә хәҡиҡәт, бөтә йәшәү мәғәнәһе.
Һин алдамайһың, һин хыянат итмәйһең,
Һин тик көтәһең һәм тын ғына йырлайһың.
Һәм мин һүҙҙәрҙән арыған саҡта,
Килермен һиңә, ә һин — әҙер.
Һин ботағың менән ҡосаҡларһың мине,
Һәм мин тынысланырмын, яҡтырырмын.

**[3-сө куплет]**

Балан, балан — дуҫым минең,
Мин килдем һинең менән һөйләшергә.
Һин — алыҫ замандарҙың саңғыһы кеүек,
Һин — өҙөлмәҫ төш кеүек.
Еләктәреңдә — ҡояш та, күләгә лә,
Япраҡтарыңда — төнө тын көн.
Һәм мин беләм: һин мине хәтерләйһең,
Хатта мин үҙем хәтерләмәһәм дә.

**[Аутро]**

Балан, балан — дуҫым минең,
Күп, бик күп серҙәрем бар минең
Утыңдың яҡтылығында.
Һин янаһың — ә мин янам,
Һин тынаһың — ә мин тынам.
Мәңгегә, мәңгегә —
Балан — минең мәңгегә!