ҠЫШ РУСЬ ӨҪТӨНДӘ ТАНТАНА ИТӘ

Зима над Русью торжествует,
Мороз крепчает, ветр бушует,
И снег ложится пеленой
На долы, пашни и покой.

Деревни спят под белой мглой,
Укрыты снежной бахромой.
Лишь дым из труб столбом встаёт
Да колокол вдали поёт.

Но колокол — не тот, что прежде:
Замолк он в буре и в надежде.
Теперь гудок с завода воет,
И радио эфир наш кроет.

Не тройка мчится по дороге —
Грузовики сквозь снег, тревоги,
И трактор, первый друг полей,
Встаёт на смену лошадей.

Прошли года: война, разруха,
Но не сломилась Русь-старуха.
В окне — не свечка, не свет керосина,
А — лампочка Ильича вместо лучины.

А там, где прежде песнь ямщика,
Теперь — гармонь и песня лиха,
И девушки в платках цветных
Поют о днях молодых.

О, Русь! В веках ты всё та же,
Хоть и в ином теперь пейзаже:
Твой снег — как прежде, белый щит,
Твой дух — морозец не сломит.

И в стужу, в тьму, в лихие годы
Я сердцем предан лишь народу,
Кто средь снегов, среди ветров
Хранит тепло своих сынов.

Пускай метель поёт и злится,
Пускай мороз в лицо клубится —
В душе, согретой отчим дом,
Мы все вьюгу зимнюю переждём

**ҠЫШ РУСЬ ӨҪТӨНДӘ ТАНТАНА ИТӘ**

Ҡыш Русь өҫтөндә тантана итә,
Һыуыҡ көсәйә, ел ҡоторона,
Һәм ҡар япма булып ята
Үҙәндәргә, баҫыуҙарға һәм тыныслыҡҡа.

Ауылдар аҡ томан аҫтында йоҡлай,
Ҡар бахромаһы менән ҡапланған.
Тик торбаларҙан төтөн бағана булып күтәрелә
Һәм алыҫта ҡыңғырау йырлай.

Ләкин ҡыңғырау — элекке түгел:
Ул дауылда һәм өмөттә тынды.
Хәҙер завод гудогы олой,
Һәм радио эфирыбыҙҙы ҡаплай.

Юл буйлап тройка сапмай —
Йөк машиналары ҡар аша, шом аша,
Һәм трактор, баҫыуҙарҙың беренсе дуҫы,
Аттарҙың урынына баҫа.

Йылдар үтте: һуғыш, емереклек,
Ләкин Русь-ҡарт һынманы.
Тәҙрәлә — шәм түгел, кәрәсин яҡтылығы түгел,
Ә — лучинала урынына Ильич лампочкаһы.

Ә элек ямщик йыры булған ерҙә,
Хәҙер — гармун һәм дәртле йыр,
Һәм төҫлө яулыҡлы ҡыҙҙар
Йәш көндәре тураһында йырлай.

Эй, Русь! Быуаттарҙа һин шул уҡ,
Хәҙер башҡа пейзажда булһа ла:
Ҡарың — элекке кеүек, аҡ ҡалҡан,
Рухыңды һыуыҡ һындырмаясаҡ.

Һәм һыуыҡта, ҡараңғылыҡта, ҡаты йылдарҙа
Йөрәгем менән бары тик халыҡҡа тоғромөн,
Кем ҡарҙар араһында, елдәр араһында
Улдарының йылыһын һаҡлай.

Дауыл йырлаһын һәм асыуланһын,
Һыуыҡ йөҙгә бәрелһен —
Күңелдә, атай йорто менән йылытылған,
Беҙ барыбыҙ ҙа ҡышҡы буранды көтәсәкбеҙ.