მარტოსული... თანდათანობით...(Одиноко, медленно remix)

მარტოსული... თანდათანობით...(Одиноко, медленно remix)

მარტოსული... დრო ნელ-ნელა ითმენს
როგორც პატარა სამყაროს ჭიქა,
დათხოვნა...ველოდები, სასწაული slumbers
ყოველთვის დიდის მოლოდინში.

ქორუსი:
აქ ჩვენ კვლავ მივდივართ ზამთრის გარკვეული დროით.
შეიძლება ჯერ ზამთარი არ იყოს, მაგრამ ყავისფერი დღეები მცირდება.
უმიზნოდ ვხეტიალობ, ჩაძირული ვარ ნისლიან სიბნელეში,
ცრემლიანი ხეივნების დაბინდვა ნათების კანკელით.

სამყარო მცირდება საუკუნეების სპირალებში,
ბედის დასაკეცი სტრიქონში...
ძაფების გაშლა, ბადეების გატეხვა,
ახალი გვერდების წერა.

ქორუსი:
აქ ჩვენ კვლავ მივდივართ ზამთრის გარკვეული .დროით.
შეიძლება ჯერ ზამთარი არ იყოს, მაგრამ ყავისფერი დღეები მცირდება.
უმიზნოდ ვხეტიალობ, ჩაძირული ვარ ნისლიან სიბნელეში,
ცრემლიანი ხეივნების დაბინდვა ნათების კანკელით.

მე სადღაც ქვემოთ ბევრი კიბეებზე.,
მე ფეხით slowly...At ამავე დროს...
მარტოსული... დრო ნელ-ნელა გადის
გარეთ
პატარა სამყაროს ჭიქა.

ქორუსი:
აქ ჩვენ კვლავ მივდივართ ზამთრის გარკვეული დროით.
შეიძლება ჯერ ზამთარი არ იყოს, მაგრამ ყავისფერი დღეები მცირდება.
უმიზნოდ ვხეტიალობ, ჩაძირული ვარ ნისლიან სიბნელეში,
ცრემლიანი ხეივნების დაბინდვა ნათების კანკელით.

მარტოსული... დრო ნელ-ნელა გადის
გარეთ
პატარა სამყაროს ჭიქა.


Одиноко...Медленно...

Одино́ко... Медленно стека́ет время
По стакану маленькой Вселенной,
Растворя́ясь...Ожида́я, чу́до дре́млет
В предвкуше́нии вели́ком неизме́нно.

Припев:
Вот опять переход на какое-то зи́мнее время.
Пусть ещё не зима, но сжимаются бу́рые дни.
Я бесце́льно брожу́, погружа́ясь в тума́нную те́мень,
Заслони́в козырько́м переу́лков слезли́вых огни́.

Мир сжима́ется спира́лями столе́тий,
Скла́дывая су́дьбы верени́цей...
Расплета́я ни́ти, разрыва́я се́ти,
Впи́сывая новые страни́цы.

Припев:
Вот опять переход на какое-то зи́мнее время.
Пусть ещё не зима, но сжимаются бу́рые дни.
Я бесце́льно брожу́, погружа́ясь в тума́нную те́мень,
Заслони́в козырько́м переу́лков слезли́вых огни́.

Где-то я по многочи́сленным ступе́ням,
Не спеша́, иду́...Одновреме́нно...
Одино́ко... Ме́дленно стекает
вре́мя
По стакану маленькой Вселе́нной.

Припев:
Вот опять переход на какое-то зи́мнее время.
Пусть ещё не зима, но сжимаются бу́рые дни.
Я бесце́льно брожу́, погружа́ясь в тума́нную те́мень,
Заслони́в козырько́м переу́лков слезли́вых огни́.

Одино́ко... Ме́дленно стекает
вре́мя
По стакану маленькой Вселе́нной.

Я автор стихотворения, музыка и исполнение нейросети.Язык песни- грузинский.