Зимовае.
Адшукала сцяжынкі,
Што схаваныя ў полі.
У нябёсы сняжынка
Не ўзляціць больш ніколі.
Яна зоркі лічыла
Там,на ростанях часу,
Дзе навек адпачыла
З цішынёю сам-насам.
Припев:
Ты прачнешся…розгаласам лета.
Промень дакранецца да вачэй.
Быццам бы дзівосная камета, З прывідных уцёкшая начэй. І натхненне прыйдзе паступова
Гэта падарунак ад багоў... Промень зіхаціць у час зімовы.
І знікае ў водблісках снягоў.
У святле месяцовым,
Быццам бляск дыяментаў, Нібы адначасова,
Ўспыхваюць кантыненты.
Припев:
Ты прачнешся…розгаласам лета.
Промень дакранецца да вачэй.
Быццам бы дзівосная камета, З прывідных уцёкшая начэй. І натхненне прыйдзе паступова
Гэта падарунак ад багоў... Промень зіхаціць у час зімовы.
І знікае ў водблісках снягоў.
Коўдра белаю поўсцю Наваколле абніме.
Ёй, вядома зайздросціць, Нехта ў час гэты зімні.
Припев:
Ты прачнешся…розгаласам лета.
Промень дакранецца да вачэй.
Быццам бы дзівосная камета, З прывідных уцёкшая начэй. І натхненне прыйдзе паступова
Гэта падарунак ад багоў... Промень зіхаціць у час зімовы.
І знікае ў водблісках снягоў.
Я автор стихотворения, музыка и вокал нейросети.
Суммарный балл: 0
Проголосовало пользователей: 0
Балл суточного голосования: 0
Проголосовало пользователей: 0